22 SEPTEMBER: 22 JAAR TURFTRAPPERS
door: Herman Stuijver
Hoewel er klein beetje slijtage in zit (dat hoor je links en rechts),
mogen we ons in onze drie dorpen gelukkig prijzen dat het
verenigingsleven nog zo lekker loopt. De leden van de
carnavalsvereniging 'De Turftrappers' zijn dan ook terecht trots op het 22-jarig jubileum dat zij a.s. zaterdag 22 september zullen
vieren. Ben Pot, 2e voorzitter, Joop Theebe, verantwoordelijk voor het fraai uitgegeven carnavalsboekje en Niek Steenvoorden, ere-voorzitter, steken hun liefde voor 'hun' vereniging niet onder stoelen of banken.
22 jaar Turfendonk
Tijdens een oergezellig bal op Koninginnedag 1977 rijpte bij enkele inwoners van 's-Graveland het idee om vaker dansavonden te organiseren. Al gauw kwam er een vereniging op de proppen die zo'n drie à vier keer per jaar met gezellige dansfeesten ' De Dobber' op z'n kop zette. Maar men wilde meer, dus werd er besloten om ook boven de rivieren het jaarlijkse carnaval te vieren. En in 1979 werd de
nieuwe dans-en carnavalsvereniging 'De Turftrappers' notarieel
vastgelegd. Het dansen werd langzamerhand wat minder, het hossen won aan populariteit in Turfendonk. Alle begin is moeilijk, dus werden de 's-Gravelanders en Kortenhoefers op de huppel geholpen door de Ankevener Cor van Schie, terwijl de eerste prins uit Vreeland kwam:
Johan Beukeboom. De laatste was trouwens een man die verzot was op geintjes. Nog steeds praten de oudgedienden over de 'ontgroening' van nieuwe leden van de Raad van Elf ten huize van de Beukebooms. Bekogeld worden met bedorven eieren, op handen en voeten onder een zeil met varkensmest kruipen en besmeurd met stroop en veren over straat fietsen waren slechts enkele van de 'geintjes' die hij bedacht.
Ook Ben Pot, hofdichter vanaf het begin, had al carnavalservaring.
Hij was eerder prins bij een club uit Utrecht, hij volgde Johan I op als Bernardo II. Over belangstelling was trouwens tijdens die
beginjaren niet te klagen. Bij wijze van spreken stond men in de rij om toe te mogen treden tot de Raad van Elf, en ook aan
kandidaat-prinsen is over het algemeen geen gebrek Maar het is beslist niet zo dat iedereen geschikt is om als prins op te treden.
"Je moet tenslotte de club naar buiten toe vertegenwoordigen, dus er wordt echt meer van je verwacht dan alleen maar zuipen en lallen", stelt Niek Steenvoorden die maar liefst 11 jaar als voorzitter functioneerde. "Je moet het carnaval zien als een groot spel, met bepaalde vaste regels en gebruiken", vult Ben Pot aan. Gaandeweg leerde men hier ter plekke hoe er gefeest en gevierd moet worden.
Turfendonk werd een begrip.
Tussen de Elfde van de Elfde en Aswoensdag
Carnavalvieren vergt een behoorlijke inspanning als je alle
activiteiten van 'De Turftrappers' door het jaar heen onder de loep neemt. Rond de elfde van de elfde wordt er bekend gemaakt wie de prins en de adjudant van het komende seizoen zullen worden. Op de feestavond zelf wordt eerst op ludieke wijze de vorige prins afgevoerd en om exact 11 over 11 wordt z'n opvolger aan het volk gepresenteerd. Prins Ruud I werd als 'Superondernemer' in een manshoge kassa verstopt. In de tussenliggende periode tussen 11 november en februari/ maart gaan de Prins, zijn Adjudant en de Raad van Elf regelmatig op pad om sociaal werk te verrichten, dat varieert van kraambezoek tot het ophalen van eenzame mensen. Ook zijn er de nodige feestavonden van andere verenigingen waar men acte de presence geeft. Misschien was u het vergeten, maar carnaval werd oorspronkelijk gevierd om het begin van de vasten aan te geven.
Carnaval komt van carne vale (= zonder vlees). En die vasten duurt 40 dagen, voorafgaand aan het Paasfeest. Dus in februari/ maart breekt voor de 'Turftrappers' de drukste week van het jaar aan.
Op vrijdagmiddag wordt samen met de kinderen van de basisscholen ( Antonius in Kortenhoef & Ludgerus in Loenen) het carnavalsweekend geopend. 's Avonds leggen de leden de laatste hand aan de feestzaal en vervolgens gaat men op bezoek bij een andere carnavalsclub. Op zaterdag doet men Ankeveen aan om daar mee te doen aan de traditionele
optocht. Tussen Turftrappers en Schuimlikkers ( Ankeveen) bestaat een gezonde rivaliteit. Zo werd ooit een roodharige Schuimlikkers-adjudant met een granieten steen van bijna 1m? om zijn stierennek onderscheiden. Alleen een betonschaar kon de man uit zijn benarde positie bevrijden. Terug in het eigen dorp wordt een receptie gehouden, waarbij de burgemeester het wapen van 's-Graveland tijdelijk in eigendom van de carnavalsvierders geeft. De zaterdagavond is de grote pronkzitting in de tot Hofpaleis omgetoverde 'Dobber'. Op zondagochtend is er geen tijd om uit te slapen, althans niet voor de ware carnavalist, want in de St.Antoniuskerk vieren de feestgangers, in innige samenwerking met pastor Peter van der Weiden, de carnavalsmis. "Als je het lied 'Niet zeuren, niet kniezen' door een volle kerk hoort meezingen, dan lopen
de koude rillingen over je rug", zegt Ben Pot die in de loop der
jaren al heel veel gedichten en liedjes heeft geschreven. Na de
koffie gaat men naar buiten om de optocht te houden. Praalwagens, versierde fietsen, meelopende verklede mensen en vooral veel kinderen, iedereen heeft wel een bepaald beeld op zijn netvlies staan.
Een jury geeft prijzen in diverse categorieën. Na afloop van de tocht door de straten van Kortenhoef is het tijd voor het kindercarnaval.
De belangstelling van ouders en kinderen is de laatste jaren zo
groot, dat 'De Dobber' eivol is en dat de vaders en moeders
vriendelijk wordt gevraagd om een paar uur later hun kinderen te komen ophalen. De zondag wordt besloten met een broodmaaltijd voor de ongetwijfeld uitgehongerde ( en soms verkleumde) Turftrappers. Op maandag staat er een brunch op het programma, gevolgd door een speciaal carnaval voor de gehandicapte medemens. Zowel Ben, Joop als Niek vinden dat een emotioneel hoogtepunt van het carnavalsweekend.
Verder wordt er die maandag tot in de kleine uurtjes een kroegentocht gehouden in de cafés van ons dorp. Met de laatste krachten nog in het lijf slepen de volhouders zich op dinsdagmiddag naar de studio van de AROS om hun ervaringen aan de luisteraars over te brengen. Tot slot is er die avond nog het afzakkersbal. Het moge duidelijk zijn:
carnaval is niet voor mietjes!
Naast hoogtepunten hebben we ook samen moeilijke momenten gehad. Als ik bijvoorbeeld denk aan het overlijden van Frans Welle, zo'n 10 jaar geleden en dit laatste seizoen hebben we nog afscheid genomen van Jan van Doorn".
Dat mensen van boven de rivieren geen carnaval kunnen vieren, ontkennen mijn drie gespreksgenoten met klem. "Dat heeft er niets mee te maken. Samen ergens voor staan, samen elkaar steunen en samen feesten, daar gaat het om" vult Joop Theebe aan. Joop is de man die zich elk jaar het vuur uit de sloffen loopt om sponsors en adverteerders te benaderen. En dat hij daar heel goed in slaagt, blijkt wel uit het prima verzorgde boekwerkje dat jaarlijks bij zo'n 4200 huishoudens in de brievenbus belandt.
Nee, als het aan Ben, Niek en Joop en alle andere Turftrappers ligt, zullen ze ook in Wijdemeren tenminste nog 11 jaar carnaval vieren.
Alaaf!